“Kaybolmanın Estetiği: Psikocoğrafya ve Fotoğraf”, kentle kurduğumuz gündelik ilişkiyi yeniden düşünmeye davet eder. Amaçsız yürüyüşler, rastlantılar, ara mekânlar, unutulmuş sokaklar ve geçici karşılaşmalar üzerinden fotoğrafın keşif ve deneyim sürecine dahil olarak yeni bir anlatıya imkân verir.

Psikocoğrafya, dérive ve “terrain vague” gibi kavramlar üzerinden, şehirde kaybolmanın hafıza, aidiyet ve görsel anlatıyla nasıl ilişki kurduğunu ele alırken, çağdaş fotoğraf örnekleri ve sanatsal üretim süreçleri üzerinden alternatif bakış biçimlerine yer verilecektir. Fotoğrafın haritalama, yürüyüş, gözlem ve sezgisel keşif ile kurduğu ilişki; kentin görünmeyen katmanlarını ortaya çıkaran yaratıcı bir araç olarak değerlendirilecektir.